Miyuki Aizawa

Od momentu, kiedy Steamboat Willie trafiło do domeny publicznej, internet został zalany różnego rodzaju reinterpretacjami tego stylu. Jedne były… powiedzmy delikatnie, eksperymentalne. Inne trafiały w punkt. Produkcja od Fumi Games zdecydowanie należy do tych udanych.

Mouse: P.I. For Hire to coś więcej niż tylko stylizacja. To pełnoprawny hołd dla oldschoolowej animacji, gdzie każdy ruch, każdy kadr i każdy dźwięk wygląda jak wyciągnięty prosto z epoki czarno-białych kreskówek. I to nie jest tylko kosmetyka. To fundament tej gry.

Na początku miałam mieszane uczucia co do znajdziek. Sekrety, które są niemal na widoku i dodatkowo podświetlone, wydawały się zbyt oczywiste. Ale im dalej w las, tym bardziej zaczęłam rozumieć ten design. Początkowe poziomy uczą gracza, czego szukać, a późniejsze robią się coraz bardziej wymagające. Podświetlenie natomiast to nie ułatwienie, tylko konieczność, bo bez niego elementy zlewałyby się z tłem przez specyficzną stylistykę gry.

A same znajdźki? Są naprawdę świetne. Gazety budujące lore świata, karty baseballowe, którymi można później grać w barze w mini-grę, czy paski komiksowe rozwijające historię – wszystko to sprawia, że eksploracja ma sens i daje satysfakcję.

Klimat noir w tej grze aż wylewa się z ekranu. Mamy tu mrok, tajemnice i lekki ciężar systemu, ale wszystko podane w przystępnej, momentami wręcz komicznej formie. Jakby Humphrey Bogart spotkał kreskówkową mysz i razem poszli rozwiązywać sprawę, popijając kawę, która smakuje jak podejrzana decyzja życiowa.

 

Miłe wrażenie zrobiło na mnie biuro głównego bohatera. Tablica śledztwa, łączenie tropów, porządkowanie spraw – wszystko to daje poczucie bycia detektywem z krwi i kości. To nie jest tylko menu. To część narracji. I działa zaskakująco dobrze, bo łączy gameplay z historią w bardzo naturalny sposób.

W grze widać inspiracje innymi tytułami. Najbardziej oczywiste są nawiązania do Cuphead, chociażby w konstrukcji mapy świata. Można też wyczuć ducha boomer-shooterów, choć nie ma tu jednego konkretnego źródła inspiracji. Ale wiecie jak to jest: jeśli się inspirować, to tylko najlepszymi.

Na uwagę zasługują też liczne nawiązania do popkultury oraz polskie smaczki. Jednym z ciekawszych elementów, na jakie trafiłam, jest broń na rozpuszczalnik (DIP), która od razu przywołała mi skojarzenia z filmem „Kto wrobił królika Rogera”. Takie detale budują klimat i sprawiają, że chce się eksplorować dalej.

Przyznam szczerze – trochę bałam się, że Mouse: P.I. For Hire okaże się bezmyślną strzelanką opakowaną w ładny styl. Na szczęście bardzo się myliłam. Gra oferuje wciągającą historię, dobrze wyważony poziom trudności i postacie, które naprawdę zapadają w pamięć.

Podsumowując: jeśli lubicie klimat noir, stare animacje i gry, które mają duszę, to zdecydowanie powinniście dać tej produkcji szansę. To nie jest tylko styl. To jest doświadczenie.

Mouse: P.I. For Hire? Sprawa zamknięta. Warta zakupu.